...براي چند لحظه شادي....

چشم به ورودی تونل و خفاش هایی که میچرخیدن بود

چراغو تو اسمون گرفته بودم و محو حرکت اینا

برگشتم ببینم اسی کجاست

بعد که خاستم حرکتم کنم دیدم یه مار

از نوع جعفری یک وجبی پامه ..

،

بزارید از اول بگم داستانو

شب ساعت ۱۰ با اسی رسیدیم پای کوه

خنکی هوا و سکوت و ستاره ها ادمو

سر کیف و ذوق میاره

تا کیلومتر ها کیومتر سگم پر نمیزد

،

مثل همیشه من جلو و اسی پشت سرم

شبانه شروع کردیم سعود

دو تا جا مسیرو اندازه چند قدم اشتباه رفتم !!

تا حالا شب اون مسیرو نرفته بودم

،

من دوس دارم تو سکوت طبیعت رو ببینم

تو سکوت میشه پرنده ها رو دید

حیوونا رو دید

و کسی نمیفهمه اومدی یا رفتی

خطر کمتری تهدید میکنه ادمو

و امان از اسی

کل مسیرو بلند بلند حرف زد و چراغ قوه انداخت

،

تاااا رسیدیم نوک قله

اونجا هم یه ریز چراغش روشن بود میگفت

چشم نمیبینه

حالا شب مهتابی بود و کوه های دو کیلو متر

اون طرف تر معلوم بود 😐

،

امشب شب مهتابه حبیبم رو میخاااااام

،

کنسرو درست کردیم و حرف زدیم و از هوا و منظره لذت بردیم

،

ساعت ۴ صبح هم حرکت کردیم برگشتیم پایین

،

ماره هم درست همون جا قبلی بود

لب ورودی غار کمین کرده بود خفاش شکار کنه

،

تجربه خاص و قشنگی بود

ببشتر از اینکه جلومو نگا کنم سرم تو اسمون بود

ماه و ستاره ها رو میدیدم

دلم میخاد دوباره برم

،

ساعت ۴ و خوردی برگشتیم پایین

و اومدیم خونه و دلم گرفت از برگشتن ...