...براي چند لحظه شادي....

هیچ هیچ

محمد شنبه سیزدهم آذر ۱۴۰۰، 23:23

لبه پرتگاه پوچی و ازادی

 

بهش اون ریس خشک رو نشون دادم 

گفتم وقتی سبز بود..... 

همین قدر ناچیزه دنیا و غیر منتظره 

 

مردم مثل گندم زمستون میان و میرن

و این ازادی میده به ادم که هر جای 

شهر خستم شد بشینم بیخیال نگاه بقیه

 

 

راستی نشدم برم پله بعدی 

ولی تجربه های خوبی کسب کردم 

و زیر ساخت هایی اماده شد براش

 

بیوگرافی
____________$$$$$
___$$_________$$$
__$$$$_______$$$___$$$$$
_$$$$$$_____$$$___$$$$$$$
$$$_$$$$___$$$__$$$$____$
$____$$$$_$$$$_$$$
_______$$-$$$$$-$$----$$$$$
____$$$$$$$$$$$$_$$$$_$$$$$
___$$$$$$$$M&Z$$$$$$_____$$$
__$$$__$$$$$$$$$$$$________$
_$$___$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$___$$$$_$$$_$$$__$$$$$
$___$$$$___$$__$$$$___$$$
____$$$_____$$___$$$____$$
____$$______$$$___$$$____$
__$$_______$$____$$$
__$________$$$____$$
__________$$$____$
_______$$$
_______$$$
______ $$$
______$$$
_____$$$
_____$$$$$
_____$$$$$
محمد هستم....تو بيمارستان به دنيا اومدم....از بچگي بزرگ شدم....چند سال سن دارم....تو دوران کودکيم بچه بودم....با رفيقام دوست شدم....بعضي شبا مي خوابم خواب مي بينم....تو خونمون زندگي مي کنم....تا حالا نمردم
آخرین نوشته‌ها
نوشته‌های پیشین