رنج و فکر
محمد
جمعه نوزدهم آذر ۱۴۰۰، 6:51
نمیدونم درسته یا نه
نمیدونم بقیه هم این طورین یا نه
ولی من تا وقتی مریض نشدم
تا وقتی توی رنجی فرو نرفتم عمیق
فکر نمیکنم...
وقتی عمیق فکر کردم به رفتارم
وقتی عمیق فکر کردم به ظلمی که کردم
و بعدش تصمیم جدی که گرفتم تکرار نشه
فورا ورق برمیگرده برام و همه چی خوب میشه
من اینو یقین و باور دارم
و اگر انقدر بتونم عاقل باشم
انسان باشم، نیازی نیست رنج بکشم
تا به فکر وا داشته بشم...
یعنی برای همه ادم ها همین طوره؟
به رنج کشیده میشن
تا به فکر وا داشته بشن؟