...براي چند لحظه شادي....

پنجشنبه که میا انگار لیله گنجی تو لارمه (لونه زنبور تو تنمه )

رفیقم از یه شهر دیه میا و قراره بریم بگردیم و شب نشینی

و از ته دل قه قهه بزنیم تا خود صبح

،

سال 91 - ترم دوم دانشگاه - یه کلاس ما افتاد عصر پنجشنبه -

مو نمیفهمیدم استاد چه میگه فقط میخاسم کلاس تموم بشه

بگه فلانی حاظره ؟ مو دسمه ببرم بالا و بعدش فلنگه ببندم

،

او روز میخاسیم بریم صحرا

مرتب بچه ها زنگ میزدن تو نون بیا - تو توری بیا و..

منم زنگ میزدم خونه یلا اینایه اماده کنین که اومدما

-

استاد هی دیدی و چیزی نگفت اخر سر شاکی شد

گفت چته تو ؟ چرا ایقد با تلفن حرف میزنی ؟

گفتم استاد عصر پنجشنبه مرده هم تو قبر نمیمونه -

میخایم بریم صحرا و توری کبابی گم کردم نمیدونم کجیه -

کلاس رفت رو هوا و همه خنده -

استاد خوشم میخندس -

اخرش گفت حاظریته زدم برو توری کبابیه پیدا کن

دوباره همه زدن زیر خنده و مو که اماده بیدم فقط حرکت کردم

سی در کلاس ...