دو مورد محال
اگه با هم مخالفت کنن مردم رو میکشن
و این وسط سوال پیش میاد ،چرا ما به جنگ با کسایی میریم که اصلا اونا رو نمیشناسیم
هیچ بدیی در حقمون نکردن و کور کورانه هم دیگه رو میکشیم، اونم چرا؟ چون دو تا رعیس جمهور
با هم به تفاهم نرسیدن . به نظر احمقانه نمیاد؟
ما برده اونا میشیم که بخاطر هدف هاشون بی دلیل انسان هایی از همه جا بی خبر رو میکشیم
و با یک نفرت و کینه این کار رو هم میکنیم ،ما برده و زندانی فکریی هستیم که سیاست مدارا درست کردن
.........
و مورد دوم ما قوانین رو وضع کردیم که زندگی راحت تر و اسوده تری داشته باشیم
و این قوانین رو خود ما وضع کردیم و چیزی نیست که از اسمون اومده باشه
بعضی وقتا موردی خاص پیش میاد که همه هم میدونن میتونن کمک کنن
و میدونن کمک کردن به این شخص حقشه ولی چون میگن این یه قانونه این کارو نمیکنن
به نظر خیلی احمقانه و بدون فکر میاد
و اینجا کسایی که پول و پارتی دارن میتونن موفق بشن
و قانون رو دور بزنن ولی ما مردم عادی گیر میفتیم
قانون مثل تار انکبوته فقط مگس های کوچیک رو گیر منیدازه ...
انگاری از : ادولف هیتلر
یه کشور نه رعیس جمهور خوب میخواد نه رهبر خوب فقط مردم فهیم و عاقل میخواد
تا درست بشه
جنگ خشک سالی و فقر فقط بهانه است یا احمق ها حاکمن یا حاکم ها احمقن
اگه اداره یه بیابونم بدن به دست دولت، با مشکل کم ماسه ای مواجه میشه
اینجاست که چاره فقط و فقط خودت مردمن که کور کورانه تصمیم نگیرن
از روی عادت و کپی برداری کاراشون رو انجام ندن، فکر کنن فکر کنن و فکر کنن
یه فکر خوب و باز با خودن کتاب میاد ،همون چیزی که ازمون گرفتن و این گوشی ها رو به دستمون
دادن ما توی همه چیز محرومیم به جز گوشی و ماهواره و شبکه های ماهواره ای
کمی فکر کنید چرا؟ اگه بخوای یه کشور رو نابود کنی اول باید مردمش رو احمق بار بیاری