...براي چند لحظه شادي....

من
از شروع شدن
بیشتر از پایان 
می ترسم
حالا تو اسمش را هر چه گذاشتی بگذار!

........................................................................................................................................

یادتون نمیاد

حداقل میدونم خیلی هاتون یادتون نیست

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

à   شما یادتون نمیاد،وقتی سر کلاس حوصله درس نداشتیم

الکی مداد رو بهانه می کردیم بلند می شدیم.میرفتیم گوشه کلاس

دم سطل اشغال که مداد تراش کنیم

à   شما یادتون نمیاد دوست داشتیم مبصر صف بشیم تا پای بچه ها

رو سر صف جفت کنیم......

à   وقتی مشق می نوشتیم پاکن رو تو دستمون نگه میب داشتیم،بعد

عرق می کرد وقتی می خواستیم پاک کنیم صفحه دفترمون چرب وسیاه

می شدو جاش می موند دیگه هر کار می کردیم نمرفت اخر سر مجبور

می شدیم سر پاک کن اب دهن بمالیم،بعد تا می خواستیم خوشحال بشیم

که تمیز شد،می دیدیم دفترمون سوراخ کرده.

à   شما یادتون نمیاد،اون قدیما هر روز که ورزش داشتیم

احساس پادشاهی می کردیم که ما                 امروز ورزش داریم،

دلتون بسوزه،اگه ورزش زنگ اخر بود که از خوشحالی نمی دونستیم

چیکار کنیم

à   شما یادتون نمیاد وقتی از دوستمون می پرسیم درس چندمید اونا یه درس از ما

عقب تر باشن

à   شما یادتون نمیاد بیرون کلاس مدرسه هرچی می پرسیدن میگفتیم ما تا سر اینجا

خوندیم

الان با خودم میگم ای کاش حداقل یک ساعت نه نیم ساعت از اون روزا برگرده ولی مطمئنم نمیشه