...براي چند لحظه شادي....

هیچ وقت اولین ها رو یادمون نمیره ، همیشه اولین ها مونگار ترن

و لذت بیشتری دارن ، مثل اولین عشق یا اولین معلم ....

 

از من توفنگ بلند تر بود حتی زورم نمیرسید توفنگ رو مصلح کنم

کلی شلیک داشتم که به هدف نخورده بود ولی میدونستم که میتونم

یه عصر زمستون شیرین ، نشونه گرفتمش فاصلش خیلی بود

نفسم رو حبس میکردم و به سبکی کاملا متفاوت سعی میکردم

بیارمش توی دید توفنگ ، یک.. دو ...سه... وایساده بود و بنگــــــــــــــــ

 

نخورد بهش شروع کرد فرار کردن ، افتاد دوباره بلند شد و رفت ...

زخمی بود ، درست نشونه نگرفته بودم و زخمیش کرده بودم

بلند شدم هورا کشیدم و اولین قدم ها رو که برداشتم برای تعقیبش

سرم داد کشید ، برگرد برگرد برگرد ، توفنگت رو بردار ، مصلحش کن

نگاه به توفنگت نکن ، مصلحش کن ، اطراف و شکارت رو ببین

حالا برو و خلاصش کن....