من و آینده

محمد پنجشنبه چهارم اردیبهشت ۱۴۰۴، 1:2

دلم به کار نمیره اصلا

صبح بیدار شدن خییییلی رو مخمه و انرژیم رو میگیره

،

چرا مجهول بودن آینده طی میلیون ها

سال زندگی بشریت هیچ وقت عادی نشده برامون ؟

چرا همش استرس اینو داریم ‌؟

شایدم فقط ملت ما چنینن

،

نمیدونم چی باعث میشه انرژی بگیرم

برای کار و شروع

،

ولی خو پیش میرم با روزی یک وجب ...

،

کاش دنیا پر زامبی میشد

راحت میشدم از برنامه نویسی

بیوگرافی
____________$$$$$
___$$_________$$$
__$$$$_______$$$___$$$$$
_$$$$$$_____$$$___$$$$$$$
$$$_$$$$___$$$__$$$$____$
$____$$$$_$$$$_$$$
_______$$-$$$$$-$$----$$$$$
____$$$$$$$$$$$$_$$$$_$$$$$
___$$$$$$$$M&Z$$$$$$_____$$$
__$$$__$$$$$$$$$$$$________$
_$$___$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$___$$$$_$$$_$$$__$$$$$
$___$$$$___$$__$$$$___$$$
____$$$_____$$___$$$____$$
____$$______$$$___$$$____$
__$$_______$$____$$$
__$________$$$____$$
__________$$$____$
_______$$$
_______$$$
______ $$$
______$$$
_____$$$
_____$$$$$
_____$$$$$
محمد هستم....تو بيمارستان به دنيا اومدم....از بچگي بزرگ شدم....چند سال سن دارم....تو دوران کودکيم بچه بودم....با رفيقام دوست شدم....بعضي شبا مي خوابم خواب مي بينم....تو خونمون زندگي مي کنم....تا حالا نمردم